The making of Bram's birth announcement

0

Weet je nog dat ik afgelopen dinsdag het geboortekaartje van Bram liet zien en dat ik vertelde dat dat waarschijnlijk het grootste project is waar ik tot op heden aan heb gewerkt (in de letterlijke zin van het woord)? Nou, vandaag ga ik jullie laten zien waarom dat zo is.

Ik zal eerst eens wat vertellen over hoe mijn werkproces eruit ziet. Ik weet dat veel mensen denken dat mijn werk voornamelijk bestaat uit Photoshop werk. Dat ik ergens een leuk setje fotografeer en dat ik daar achteraf, digitaal, mijn illustraties in ‘plak’. Nou, niet bepaald. Mijn illustraties zijn echte papieren figuurtjes, die op/in/naast/rondom echte vintage objecten in echte settings zijn gefotografeerd. Daar komt geen Photoshop aan te pas.
Dus, de illustraties waar ik normaal gesproken mee werk zijn vrij klein; een peper- en zoutstel, een vaasje of een glitter hertenkop. Het kan eigenlijk van alles zijn, maar meestal zijn de objecten vrij klein en de illustraties die ik erbij maak dus ook.

Mijn nichtje (voor wie ik het geboortekaartje heb ontworpen) had echter een heel ander soort object in gedachten waar ik mee zou gaan werken. Een lifesize wieg. Te gaaf! Maar dit betekende wel dat ik grote kartonnen figuren moest maken (40 cm. hoog of groter) om te zorgen dat ze qua formaat goed bij de wieg zouden passen. Werken op grootformaat in deze zin van het woord was helemaal nieuw voor mij. Ik moest op groot formaat tekenen, inkleuren, printen, plakken en snijden.

Remember when last tuesday, I showed you the birth announcement I made for Bram and that I told you it was probably the biggest project I’ve worked on so far? Well, today I will show you why.

First, I’ll tell you a little something about what my work-process looks like. I know a lot of people think my work consists solely of Photoshop work. That I photograph a little scene somewhere and that I add my illustrations digitally later on. Well, not quite. My illustrations are real paper puppets, staged in/on/around real vintage objects and photographed in a real setting. No Photoshop involved there.
So, the illustrations I usually make are with small objects; a salt and pepper shaker, a vase or a glitter deer-head. It can be anything, really, but the objects are usually quite small and so are the paper illustrations I make to go along with them.

My niece (for whom I designed the birth announcement), however, had a whole different sort of object in mind for me to work with. A real life-size cradle. Awesome! But this meant I had to make large paper puppets (40 cm. high or larger) in order for them to fit with the cradle size-wise. Working with illustrations this big was a whole new thing for me. I had to draw, color, print, glue and cut them on a large scale.

1_1

1_2

1_3

Toen kwam het fotografie-deel. Normaal gesproken fotografeer ik al mijn illustraties in mijn mini-keuken. Maar de naam zegt het al; die keuken is mini. Bij lange na niet groot genoeg om een wieg en een drie-en-een-halve-meter-lange-illustratie-optocht in kwijt te kunnen. Ik moest dus improviseren en uiteindelijk heb ik de hele set gefotografeerd in de woonkamer van mijn nichtje. En hoewel zij en haar vriend een grote woonkamer hebben, kreeg ik nog het hele festijn niet in één beeld vastgelegd (daar ging ik op voorhand al vanuit, dus dit was gelukkig geen verrassing). Dus ik fotografeerde het beeld in vier losse delen die ik digitaal ‘aan elkaar geplakt’ heb.
(Sommige afbeeldingen hieronder zijn genomen met een mobiele telefoon, dus de kwaliteit is niet altijd even goed, maar ze zijn bedoeld om een idee te geven van het proces.)

Then came photographing. I usually shoot every illustration in my tiny kitchen. But like I said: it’s tiny. Not nearly large enough to fit a cradle AND a 3.5 meter parade. So I had to improvise and I ended up photographing the whole setting in my niece’s living room. But although their living room is rather large, it was nog big enough to fit the whole scene in one photo (luckily, I didn’t expect it to, so no surprises there) so I photographed it in four separate parts and then I digitally ‘glued’ them together to become one image.
(Some of the images below are taken by a mobile phone, so the quality is not always that good, but it’s just to give you an impression of the process.)

2_1

2_2

2_3

2_4

2_5

2_6

2_7

2_8

2_9

2_10

De vier losse ‘delen’:
The four separate ‘parts’: 

3_1

3_2

3_3

3_4

Dan nog bewerken (in de nabewerking wordt er wel ge-Photoshopt), tekst erin en klaar! (Het klinkt alsof het zo gepiept was, maar ik kan me niet herinneren dat ik ooit zoveel beeldbewerking heb gedaan als in dit project).

Then some editing (yes, there is Photoshop-involved in the ‘after-process’), I add text and I’m done! (It sounds like I was done in a flash, but I don’t think I’ve ever done this much digital editing in one project before).

Geboortekaartje_LiekeRuud_DEF_JONGEN_Minder verz_REV_HERDRUK.ind

Geboortekaartje_LiekeRuud_DEF_JONGEN_Minder verz_REV_HERDRUK.ind

Geboortekaartje_LiekeRuud_DEF_JONGEN_Minder verz_REV_HERDRUK.ind

Geboortekaartje_LiekeRuud_DEF_JONGEN_Minder verz_REV_HERDRUK.ind

Foto’s van het gedrukte kaartje vind je hier.
You can find photo’s of the finished birth announcement here.