I do it my way

Illustraties

Een paar weken geleden liet ik jullie zien hoe ik het geboortekaartje van Bram maakte. Dat was een hele onderneming, maar oh; wat was het het waard. Na alle leuke reacties die ik kreeg op dit ‘making of’ artikel besloot ik een wat uitgebreidere versie hierop te schrijven. Want: het geboortekaartje van Bram was geen uitzondering op de regel. Al mijn 3D werk komt op die manier tot stand.

Vaak gaat het zo: Op feestjes, familie bijeenkomsten en netwerk-events (volgende week meer over deze laatste categorie) praten mensen met mij over mijn werk en zeggen ze dat ik zo’n fantastische beeldbewerker (of photoshopper) ben omdat mijn illustraties/scènes er zo realistisch uitzien. Ja, eeeeehm, bedankt voor het compliment maar zo zit het dus niet. Helemaal niet zelfs. Daarom heb ik besloten om vandaag dit misverstand over mijn werk voor eens en voor altijd de wereld uit te helpen.

Even iets in het algemeen; zo lang als ik me kan herinneren ben ik een regelrechte ramp als het aankomt op licht, schaduw en perspectief. Dus realistisch tekenen is niet zo mijn ding. Eigenlijk helemaal niet. Nooit geweest. En dat zal het in dit leven ook nooit meer worden. Dus mede vanwege mijn gebrek aan realiteitszin (op het gebied van illustraties dan) en omdat ik gewoonweg niet al mijn dagen achter de computer wil slijten heb ik besloten om al mijn illustraties ‘live’ op te bouwen en te fotograferen. Op die manier zijn het licht, de schaduw en het perspectief realistisch en natuurgetrouw en hoef ik me daar niet meer druk om te maken. Natuurlijk bewerk ik de foto’s die uit mijn camera komen nog na in Photoshop, maar elke 3D-illustratie die je van me ziet is een ‘set’ die ik heb gebouwd in mijn mini-keuken (die ik regelmatig transformeer tot mini-fotostudio) of ergens op locatie (zoals bijvoorbeeld het geboortekaartje van Bram, dat bij Bram zijn ouders thuis is gefotografeerd). Al mijn characters (en andere illustraties) zijn papieren figuren die ik overal mee naartoe neem (afgelopen zomer nam ik een setje mee naar Italië, om daar een prent te schieten). Op deze locatie (of in mijn mini-keuken) bouw ik setjes met achtergronden, een reflectiescherm, ‘props’ en mijn illustraties.

Dus dit is in een notendop hoe ik werk. En ik werk op mijn manier. En op deze manier werken betekent veel sjouwen met veel apparatuur (en een arsenaal aan tape en andere materialen) en vooral heel veel oncharmante houdingen aannemen. Ik deins niet terug van op mijn buik in de duinen liggen om dat ‘perfecte shot’ te krijgen (iets wat veel fotografen zullen herkennen).

Boven dit artikel heb ik een aantal (ja, er zijn er VEEL meer) van mijn papieren figuren met je gedeeld, hier onder zie je een aantal shots van mij ‘aan het werk’ (wees gewaarschuwd: veel van deze foto’s zijn geen ‘mooie plaatjes’). Dus de volgende keer dat je me ziet; waag het niet om me een fantastische beeldbewerker te noemen ;).

A few weeks ago, I showed you how I made Bram’s birth announcement. This was quite the adventure but oh, it was so worth it! After all the lovely comments I got on this ‘making of’ (online as well as offline) I decided to write a little more about how I work. Because Bram’s birth announcement is no exception to the rule; all of my 3D work is made this way.

It’s often like this: Whenever I’m at parties, family gatherings or network meetings (more about these next week) people talk about my work and say I’m such an amazing image editor (or Photoshopper if you will), for my ‘Photoshopped illustrations’ look so darn realistic. Yeah, uuuhm, thanks for the compliment but that’s not how I work at all. Therefore, I decided to tell you a little more about how I work today, to clear the air of this little misunderstanding about my illustrations once and for all.

First things first; ever since I can remember, I’m a total disaster when it comes to lighting, shadows and perspective. So, drawing realistically is not my cup of tea. At all. And it never will be. Not in this lifetime. So, partly because of my lack of realism (illustration-wise) and because I would simply hate a life in which I would be stuck behind my computer all the time, I decided to simply ‘stage’ every single one of my illustrations and then photograph it. In that way, lighting, shadows and perspective will come naturally and I don’t have to worry about where to add shadows and highlights or how to digitally transform my illustrations into a certain perspective. Of course I Photoshop little things afterwards, like color and contrast, but every 3D-illustration of mine you see is a little ‘set’ built in my tiny kitchen (which I transform into a tiny photo studio on a regular basis) or somewhere on location (for example Bram’s birth announcement; which was shot at Bram’s parents’ home). All my illustrations are paper cut-outs, which travel with me to whatever location I have in mind (this summer, to Tuscany for example, where I shot an art print). On this location (or in my tiny kitchen) I build sets using backdrops, a reflective screen, props and, of course, my paper illustrations.

So this is how I do it. And I do it my way. And working like this comes with carrying lots of equipment around (not to mention a huge collection of tape) and positioning myself in LOTS of uncharming ways in order to get that one perfect shot.

So, above I have shown you some (yes, there are many more!) of my paper cut-outs, below I will share some ‘at work’ shots (be warned though; many of those aren’t ‘pretty shots’). So next time you see me, don’t you dare tell me I’m such a fab image editor ;).

1

2

3

4

5

SAMSUNG

SAMSUNG

8

9