Column: Confessions of a workaholic

Recap_april_2015
Ik denk dat ik het wel met zekerheid kan zeggen: ik ben een rasechte workaholic. Er is eigenlijk geen moment op de dag dat ik niet bezig ben met of nadenk over mijn werk. En begrijp me niet verkeerd: mijn werk is het aller aller allerleukste dat er is. Echt. Ik ben een ‘happy workaholic’. Maar ik realiseer me dat het hele workaholic gebeuren soms ook ongezonde vormen kan aannemen. Waarom? Dat lees je in deze column, want vandaag zet ik al mijn ‘Confessions of a Workaholic’ voor jullie op een rijtje.

Want je weet dat je een workaholic bent als:
– Het eerste waar je aan denkt als je ’s morgens opstaat je to do list is.
– Je met je vriend uren moet inplannen waarover je het (allebei) bewust niet over je werk mag hebben.
– Je jezelf een hele middag (wauw!) vrij geeft, de stad induikt en na een uur toch maar weer naar huis gaat omdat je ‘interne baas’ vindt dat je toch moet werken.
– Je apetrots bent op jezelf als je jezelf daadwerkelijk een halfuur lunchpauze hebt gegeven.
– Als je de vraag ‘wat doe je eigenlijk naast je werk?’ niet kunt beantwoorden.
– Je voor elke vakantie of elk weekendje weg een ‘hoe overleef ik deze vakantie zonder werk’ pakket inpakt met daarin agenda, iPad, blogplanning, adresboek en (in mijn geval) illustratiemateriaal. Voor het geval je al die vrije tijd niet aankunt.
– Je midden in de nacht gaat toiletteren, je op je telefoon kijkt, ziet dat je een zakelijke e-mail hebt en deze ook meteen heel uitgebreid beantwoordt. Vervolgens ga je terug in bed liggen en slaap je de eerste uren niet meer.
– Elk boek dat je leest een self-help boek is op het gebied van ondernemen, creativiteit of ander zakelijk fenomeen.
– Je bij alles dat je meemaakt in je leven denkt: Kan ik hier een product van maken? Kan ik hier over bloggen? Kan ik hier over instagrammen?
– Je bij elke ‘ping!’ die aangeeft dat er een nieuwe e-mail is binnengekomen je denkt ‘Hey, een leuke opdracht!’. Terwijl in het in de meeste gevallen draait om reclame.
– Je in paniek raakt als je je agenda niet bij je hebt. Ja, ook als je alleen maar naar de supermarkt gaat.
– Je je schuldig voelt tegenover je interne baas als je even een kwartiertje in de zon gaat zitten.
– Je van jezelf alleen de stad in mag als je ook iets ‘voor de zaak’ gaat doen of kopen. Idem voor buitenshuis koffie drinken: alleen als de iPad meegaat en je ‘iets nuttigs’ gaat doen.
– Je jezelf een ‘vrije’ avond cadeau doet en je alsnog alleen maar inspiratie zit te pinnen op pinterest.
– Je grootste angst is dat je op een dag zonder opdrachten/inspiratie/volgers komt te zitten.
– Je je geld liever uitgeeft aan materialen voor illustraties of nieuwe producten voor in je webshop dan aan dingen voor jezelf zoals kleding of schoenen.
– Je wishlist vol staat met dingen die je alleen maar zakelijk kunt of wilt gebruiken.
– Ook in het weekend je wekker om 7 uur gaat omdat je een hekel hebt aan onproductieve dagen.

Okay, ik ben blijkbaar zo’n enorme workaholic dat ik nog wel vijftig confessions kan bedenken. Help me out: zeg me alsjeblieft dat jullie mede-zelfstandigen dit ook doen en ik geen ‘total psycho’ ben. Ja? Wat zijn jouw confessions?