Pas op de plaats // Marking time

Altar
Deze week is een behoorlijk zware voor mij. Een familielid is dit weekend heel plotseling overleden, wat betekent dat ik tijd nodig heb om na te denken. Ik heb nog steeds veel moeite met ‘de dood’ en afscheid nemen.

Ik had verwacht dat dit minder zou worden naarmate ik volwassen(er) werd, maar blijkbaar vind ik het nog even moeilijk als altijd. Deze gebeurtenis dwingt me weer eens te beseffen dat ik moet koesteren wat ik heb en moet genieten van wat me toekomt in het leven, wat me bracht tot het volgende: Sinds de dag dat John en ik onze alpaca-fotoshoot achter de rug hadden was ik van plan deze een mooi plekje te geven in mijn huis. Maar uiteraard had ik elke keer een ander ‘smoesje’ om er niet aan toe te komen; geen tijd, geen inkt in de printer en ga zo maar door. Door de gebeurtenissen van afgelopen week had ik ineens geen redenen meer om het uit te stellen en zo maakte ik een klein ‘altaartje’ voor onze liefde (hoe ‘cheesy’ het ook klinkt); om te bewonderen, te koesteren en van te genieten in de tijd die ons gegeven is.

This week is a pretty tough one for me. This weekend, a relative passed away very unexpectantly, which means I need some time to think. I still have a very hard time grasping the concept of death and goodbyes. I would expect this would change once I’ve ‘grown up’, but I guess it just doesn’t. Not for me, anyway. This event made me realize once more that you have to cherish what you’ve got and enjoy all the things that come to you in life, which brought me to do the following; ever since John and I had our alpaca photo-shoot last year, I’ve been meaning to properly display some of the images in my house, but I had an excuse not to do so for about a year now; no time, no printer-ink and so on. Due to what happened this week, I didn’t need further motivation to get around to it and I created a little ‘altar’ (if you will) for our love; to admire, to cherish and to enjoy for the time that is given us.

 

Expositie bij RAAF // Exhibition at ‘Raaf’

Raaf_flyer
Zoals ik al heb laten vallen in mijn blog over het zeefdrukken van mijn eigen cadeaupapier zit er een expositie van mijn werk aan te komen. Van mijn cadeaupapier wel te verstaan! De expositie wordt gehouden in het grafisch atelier ‘Raaf’ in Breda en wordt feestelijk geopend op zaterdag 1 februari. Hij duurt de hele rest van de maand (dus tot en met 28 februari). Naar schatting zijn er zo’n 65 exposanten die allemaal hun eigen draai hebben gegeven aan het begrip ‘grafiek’, dus kom vooral een kijkje nemen!

Like I said in my blogpost about screen-printing my own gift-wrap, my work will be featured in an exhibition at graphic-workshop ‘Raaf’ (in Breda, The Netherlands). I will be exhibiting my gift-wrap! The exhibition will be opened on february 1st and will be open for the rest of february! An estimated 65 artists will show their different takes on graphic arts, so be sure to stop by and get inspired!

Nieuwjaarskaart voor Galerie Tydeman // ‘Happy New Year’-postcard for Galerie Tydeman

Ontwerp nieuwjaarskaart Tydeman_voorzijde_DEF

Ontwerp nieuwjaarskaart Tydeman_voorzijde_DEF

Voor de Eindhovense kunstgalerie ‘Galerie Tydeman’ illustreerde ik deze nieuwjaarskaart op A5-formaat. Deze kaart heeft alle connecties van Mischa en Nanning (de galerie-houders) een gelukkig nieuwjaar gewenst!

For an art gallery called ‘Galerie Tydeman’ (located in Eindhoven, The Netherlands), I illustrated this ‘Happy New Year’-postcard, that wishes all of their friends and fellow art-galleries all the best for the new year!

Mijn vintage ballenautomaat // My vintage vending-machine

VM_1
Voor zo lang als ik me kan herinneren heb ik ‘iets’ met automaten; kauwgomballen-automaten, capsule-automaten, frisdrank-automaten, you name it. Toen ik nog een klein meisje was kon ik uren naar een speelgoedautomaat staan kijken en fantaseren hoe het leven in zo’n automaat er uit zou zien. Ook kon ik mezelf verliezen in het dromen over hoe de reis naar buiten eruit zou zien; ik dacht altijd dat het een soort van achtbaan moest zijn, met een enorm avontuur aan het einde; want pas dan zou het leven van het speelgoed echt beginnen. Afijn, mijn moeder zei altijd dat de objecten die in een dergelijke automaat zaten allemaal prullen waren en dat je daar je geld niet aan uit moest geven, dus ik heb niet vaak automaten in actie gezien. Maar ik denk dat dat mijn obsessie alleen maar heeft aangewakkerd en het mysterie dat deze machines over zich hebben in mijn ogen alleen maar groter heeft gemaakt.

Nu ik (soort van) volwassen ben is dat ‘iets’ er nog steeds. Toen ik een tijdje geleden door mijn ‘grote ideeën-boek’ aan het bladeren was, kwam ik een notitie tegen die ik ooit maakte over het feit dat ik een eigen capsule-automaat wilde hebben met daarin mijn illustraties. Ik kwam dit idee een week voor de Swan Market van afgelopen december tegen en ik besloot meteen dat ik voor die markt een eigen werkende en gevulde automaat wilde hebben. En zo ging ik op zoek naar vintage automaten en capsules om ze mee te vullen en ik besteedde een hele week (vrijwel zonder slaap) aan het klaarmaken van de automaat. Dit bestond uit het maken van papieren figuurtjes en confetti. Ja. Confetti maken. Ik ben naar de feestwinkel gegaan om een kiloknaller confetti te kopen om mijn capsules mee te vullen (samen met een papieren character), maar de confetti die ze daar verkochten was zo lelijk! Ik kon het simpelweg niet over mijn hart verkrijgen om lelijke confetti in mijn mooie automaat te stoppen (één van de ‘voordelen’ van een perfectionist zijn) en zo besloot ik alle confetti zelf te maken met een twee-gats-perforator. Dat kostte veel tijd, spierpijn en meerdere perforators, maar het resultaat mag er wezen en dat is uiteindelijk het enige wat telt!

For as long as I can remember, I’ve had a ‘thing’ for vending machines. When I was a little girl, I could watch these things four hours, fantasizing about how life would be inside the vending machine and what it would feel like to make the roller-coaster journey out of the machine, once someone put money in it. I remember my mother always saying that the objects inside these machine were worth nothing and that they were useless, so I didn’t actually get many opportunities to buy something and see a vending machine working, but maybe that just made my obsession and the mystery these machines have about them bigger to me.

Now that I’m (sort of) grown-up, that ‘thing’ is still here. When I was looking through my ‘big book of ideas’ last month, I saw the note I made about owning a vintage vending machine of my own one day, filled with my illustrations. I came across this idea about a week before the Swan Market in december and I decided I wanted a vending machine right then, so I could take it with me to the market. I started looking for vintage machines and capsules to fill them with and I spent a week (with almost no sleep) getting the machine ready. This involved making little paper puppets and confetti. Yes. Making confetti. I went to a party supply store in order to buy confetti to fill the capsules with along with a paper puppet, but the confetti they sold was just so ugly! I couldn’t come to peace with the idea of having ugly confetti in my vending machine, so I decided to make it myself with a two-hole punch. That involved lots of time, punches and myalgia, but I’m happy with the result, and in the end that’s all that matters!

VM_2

VM_3
VM_4
VM_5VM_6
VM_7

 

Zeefdrukken bij RAAF // Screen-printing at ‘Raaf’

1
Eergisteren ben ik gaan zeefdrukken in grafisch atelier ‘Raaf’ in Breda. Hoewel ik vier jaar op de kunstacademie in Breda heb gezeten, was ik nog nooit in deze werkplaats geweest; de academie had zelf een grafiek werkplaats en zo was het nooit echt ‘nodig’ om andere opties te ontdekken om mijn grafiek-honger te stillen.

Toen ik werd gevraagd om mee te doen aan een expositie die door Raaf wordt georganiseerd leek dat me de perfecte aanleiding om weer eens te gaan zeefdrukken! Dit heb ik gedurende mijn twee studies regelmatig gedaan, dus toen ik door Renie (vriendin en werkplaats-beheerder) werd gevraagd om mee te doen aan de expositie wist ik niet hoe snel ik ‘ja’ moest zeggen.
De expositie wordt onder andere georganiseerd om te laten zien wat er allemaal gedaan kan worden bij Raaf, dus het belangrijkste doel is om zoveel mogelijk verschillende dingen te exposeren. Ik heb altijd al mijn eigen cadeaupapier willen maken, maar ik heb eigenlijk nooit echt de tijd gehad om dit te doen. Ik heb even getwijfeld of cadeaupapier wel ‘expositie-waardig’ genoeg was, maar toen dacht ik; als de expositie moet laten zien hoe veelzijdig grafiek kan zijn dan is dit eigenlijk het perfecte moment om dit te doen. En zo geschiedde; afgelopen woensdag ging ik naar de werkplaats om mijn eigen cadeaupapier te zeefdrukken. Hier wat ‘snapshots’ van het proces en de resultaten:

The day before yesterday I went screen-printing at graphic workshop ‘Raaf’ in Breda. Although I attended art school in Breda for four years, I never used the graphic workshop that Breda has to offer, partly because my school had one, so I never really needed to go anywhere else to satisfy my ‘graphic-tooth’.
When I was asked to participate in an exhibition hosted by the workshop, I found it was exactly the right time to start screen-printing again. I have done so many times in art school and during my education to become a graphic designer, so I said ‘yes’ to this exhibition the minute Renie (friend and workshop-host) asked me.
The exhibition is set up to show the world what can be done in the graphic workshop, so the main goal is to show as many different things as possible. I’ve been wanting to make my own gift-wrap for a long while now, I just never really got the time to do it. For a minute I doubted whether gift-wrap was something that was ‘exhibition-worthy’, but then I thought; if the exhibition is about showing how versatile graphic arts can be, then it might just be perfect.
And so I went to the workshop this wednesday and started printing. Here are the results:

Mijn ontwerp geprint op sheets; dat is nodig om het op zeef te kunnen zetten.
My design printed on sheets, as needed in order to put in on screen.

2

 

Aangezien alle sheets A4 waren en mijn ontwerp A2, moest ik eerst op een lichtbak mijn sheets heel precies aan elkaar plakken.
Seeing my design was pretty big and the sheets were printed in a smaller size, I had to put together my sheets first, which was quite the puzzle and needed to be done very precisely.

3

 

De ‘awesome’ Renie die mijn zeef bestudeert.
The awesome Renie, studying my screen.

4

 

Mijn ontwerp op zeef, na het belichten.
My design on screen, after exposure.

5

 

Klaar om te drukken!
Ready to print!

6

7

8

 

En…een kleine greep uit de resultaten. Ik heb 62 A2-vellen cadeaupapier gedrukt met verschillende technieken (onder andere ‘iris-druk’, waarmee je verloopjes kunt drukken) en ik heb gedrukt op verschillende soorten papier, waaronder courant-papier en vloeipapier.
And…some of the results. I printed 62 sheets of giftwrap, using different techniques (such as printing gradients and working with metallic inks) and several kinds of paper (including kraft-paper and blotting paper).

1

 

Zeven jaar en ‘de grote verrassing’ // Seven years and ‘the big surprise’

1
Afgelopen nieuwjaarsdag vierden John en ik ons zeven-jarig jubileum. Ik kan bijna niet geloven dat het alweer zeven jaar geleden is dat we verkering kregen. Gedurende deze zeven jaar is John mijn beste vriend geworden en ik kan me niet voorstellen dat ik ooit bij iemand anders zou willen zijn.

Dat gezegd hebbende heeft John me sinds september geplaagd met een verrassing die hij zou hebben op de dag van ons zeven-jarig jubileum. Begrijp me niet verkeerd, ik houd van verrassingen, maar niet als ik weet dat ze eraan komen. John weet dat en geniet van mijn ongeduldigheid, wat waarschijnlijk de reden is geweest om te besluiten de verrassing aan te kondigen, en heeft me gedurende een paar maanden hints gegeven. Een keer versprak hij zichzelf; het gaat om een reisje!

Ik kreeg dus een aantal hints de afgelopen tijd, welke ik geen van allen begreep. Het had wat te maken met franje design, het Guinness book of records, onze droomreis naar de VS, rozen en het jaar 1845. Ik kwam met oplossingen als ‘we gaan zo veel beursjes achter elkaar maken dat we in het Guinness book of records komen’ of ‘Four Roses heeft toch iets met whisky te maken? Whisky is iets Schots dus we gaan vast naar Schotland!’, die één voor één nergens op sloegen (sterker nog; Four Roses is bourbon, geen whisky, en wordt gedestilleerd in Kentucky, oeps!). De grootste hint kwam op kerstavond. Toen kreeg ik van hem een wegenkaart en reisgids van de ‘Pacific North-West’. Ik durfde niet meer te denken of te hopen en ik wachtte ongeduldig tot het 1 januari was.

En 1 januari werd het. En de verrassing was GROOT. Want John heeft tickets geregeld voor de ‘World Domination Summit’, die plaatsvindt in juli in (jawel) Portland, Oregon. Oregon in de Verendigde Staten, ja! Oh my! Ik kan nog niet echt geloven dat we echt die richting op gaan. Ik zou kunnen proberen uit te leggen dat de WDS een groot festival voor kleine ondernemers is en dat het jaarlijks heel Portland overneemt, maar ik kan natuurlijk ook gewoon een ‘aftermovie’ van afgelopen jaar met jullie delen, zodat jullie het zelf kunnen bekijken:

This january first, John and I celebrated our seven-year anniversary. I can’t believe it’s been seven years since we became ‘boyfriend and girlfriend’. Over these seven years, he became my best friend, and I can’t imagine ever being with someone else.

That said, John has been bugging me about having a surprise for me on our seven-year anniversary. Now don’t get me wrong, I like surprises, just not when I know they’re coming. John knows that and really enjoys my impatience, which is the main reason why he announced the surprise I guess, and he gave me hints and accidentally let slip that the surprise would be a trip.

He has been giving me hints for the past few months, all of which I did not understand. It had something to do with franje design, the Guinness book of records, our dream-trip to the States, roses and the year 1845. I came up with solutions as ‘we’re going to make so many clutches at once that we’ll be in the Guinness book of records’ or ‘Four Roses has got something to do with whiskey and whiskey is something Scottish, so we’ll be going to Scotland!’, all of which did not make any sense at all (actually, Four Roses is bourbon and is distilled in Kentucky, whoops!). The biggest hint came on Christmas eve, when John gave me a road map and a guidebook of the Pacific North-West. I didn’t dare hope or guess anymore and waited impatiently until january first.

And the date came. And the surprise was HUGE. Because my John arranged tickets for the ‘World Domination Summit’, which will take place this july in Portland, Oregon. Yes, Oregon, United States that is! Oh my Goodie! I Can’t believe we’re actually going! I could try to explain that the WDS is a conference for small entrepreneurs that takes over the whole of Portland, but I might as well just show you an aftermovie of the WDS of last year, so you can see for yourself.

Goede voornemens // New Year’s resolutions

Treasury Thursday wk 45_FB
Normaal gesproken ben ik niet echt een ‘goede voornemens-type’, maar het kan eigenlijk geen kwaad om eens te kijken naar wat er niet zo goed ging het afgelopen jaar en wat ik dit aankomend jaar kan doen om hier verandering in te brengen. Ik goot dit in de vorm van goede voornemens en zie hier:

Normally, I’m not the new year’s resolutions kind of gal, but I thought it can never hurt to think about what didn’t go too well in the past year, and what I can improve in the year ahead. So, without further ado, here are my 2014 new year’s resolutions:

1. Meer ‘socializen’.
Hoewel ik graag alleen ben (gelukkig maar, aangezien ik full-time vanuit huis werk), moet ik echt vaker wat afspreken met vrienden. Het is zo makkelijk om thuis te blijven en door te werken, terwijl het zowel voor mijn fysieke als mentale ‘ik’ ook erg goed is om eens buiten de deur te lunchen of een wandeling te maken. Meer van dat dus!

1. Socialize more.
Although I like being on my own (which is good, seeing I work from home full-time), I should really see my friends more. It’s very easy to stay inside and just work, while going out for an occasional lunch or walk in the park is good for the physique as well as the mind. More of that, please!

2. Loslaten.
En me minder zorgen maken. Helaas is ‘zorgen maken’ een familiekwaal. Dus ik maak me zorgen. Over alles. Over wat ik vanavond moet eten, over wat mijn opdrachtgever gaat zeggen over het ontwerp wat ik voor hem/haar heb gemaakt, over morgen, over geld, over wat ik aan moet, over wanneer ik de afwas moet doen, over volgend jaar. Ik wil echt leren om de zorgen over dingen die ik toch niet kan beïnvloeden los te laten. Nee, eigenlijk wil ik me gewoon in zijn algemeenheid wat minder zorgen gaan maken.

2. Let go.
And worry less. Unfortunately, worrying is a family disease. So I worry. About everything. About what to have for dinner, about what my client is going to say about the design I made for him/her, about tomorrow, about money, about what to wear, about when to do the dishes, about next year. I really want to learn to just let go of the worries about things that I myself cannot control. In fact, I just want to stop (or at least reduce) worrying in general.

3. Mijn ‘nieuwe website’ moet online.
Mijn website is aan een drastische make-over toe. Echt. Hoewel het ontwerp al klaar is sinds augustus, neemt het bouwen ervan veel meer tijd in beslag dan ik had verwacht. Ik hoop dit voornemen in een zeer vroeg stadium van 2014 te kunnen afstrepen.

3. Get my ‘new’ website online.
My website is in desperate need of a make over. Big time. Although the design has been finished since august, the building is taking a lot more time than I expected. I hope to be able to cross this resolution off my list in the very early stages of 2014.

4. Verhuizen.
Dit is een lange(re) termijn voornemen. Hoewel John en ik nog geen concrete plannen hebben willen we dit jaar wel echt heel graag gaan samenwonen. We beginnen langzaamaan een hekel te krijgen aan het rondsjouwen van spullen tussen onze beider huisjes en om heel eerlijk te zijn hebben we gewoon allebei meer ruimte nodig. Nu ik full-time aan het werk ben om mijn carrière van de grond te krijgen wordt het hier erg druk. Met dozen. En papier. En ansichtkaarten. En textiel. Soms word ik er gek van.
En, natuurlijk, kijk ik er heel erg naar uit om John elke dag om me heen te hebben.

4. Move house.
This is a resolution for the long run. John and I haven’t got solid plans yet, but we really want to move in together. We are both starting to hate moving stuff around between our places and the truth is we both just need more space. Now that I’m working full time to get my business up and running, my ‘0-bedroom-apartment’ is getting really crowded. With boxes. And paper. And postcards. And textiles. It just drives me nuts sometimes.
And, of course, I’m looking forward to having John around every single day.

5. Get the party started.
Zoals ik eerder al vertelde in mijn ‘after-afstuderen-post’, ben ik van plan met mijn werk deels een andere weg in te slaan; die van feestjes! Door allerlei zaken die ik kan scharen onder de noemer ‘het leven’ is daar nog niet zoveel van terecht gekomen. Maar, doordat ik voornamelijk druk ben geweest met andere leuke projecten (gelukkig geen ge-lanterfanter) zie ik dit niet als een onoverkomelijk iets. Maar komend jaar moet het wel echt gaan gebeuren.

5. Get the party started.
As I stated on this blog in my ‘after graduation’ post, I plan on moving my work into a slightly different direction; parties! I guess life just got in the way these past few months and so I haven’t been doing much of this yet. I have been busy with loads of other great projects, however, so I don’t necessarily consider it a bad thing. But this year, I really want to get into this!